سال ها ، ماه ها ، هفته ها ، روزها ، ساعت ها ، دقايق و... مي گذرند. خيلي از چيزها از بين رفته اند ، بعضي ها در حال تغيير ، خلاصه آنچه كه ابدي است و تغيير و زوال ندارد فقط خداست.زندگي جاويدان از ديرباز آرزوي انسانها بوده و هست ولي تا اين لحظه نتيجه گيريها حاكي از دست نيافتني بودن آن آرزو را دارد و انسانها تا حدودي به اين باور رسيده اند كه زندگي جاويدان محال است . آنچه كه بنده مي خواهم عنوان كنم تائيد اين قضيه نيست بلكه نگاه از زاويه ديگر به اين قضيه است اعتقاد دارم ما انسانها شايد تا حال كاري عبث انجام مي داديم از اين جهت كه ما به نوعي زندگي جاويدان را داريم ! پس چرا دنبالش مي گرديم ؟!! خداوند متعال اين نعمت بزرگ را به نوعي به ما ارزاني كرده منتهي با اين تفاوت كه طي اين اين دوران در دو منزل است منزل دنيا و آخرت . زماني كه ما از منزل دنيا به آخرت سفر مي كنيم به عنوان مرگ و فنا ياد مي شود در حاليكه اين فنا نيست بلكه تغيير منزل است ، نوعي پوست انداختن است ، تجربه جايي بهتر است البته اگر خودمان بخواهيم چرا كه در صورت غفلت شايد منزل آخرت منزل سوزناك هم مي تواند باشد. اختيار با خودمان است.
